Tytuł Strony
Bass VI (Nathan Daniel's Bass) i Gitara Barytonowa

Gitara typu Bass VI oraz gitara barytonowa odgrywa ważną rolę we współczesnej muzyce, nie tylko rockowej. Wielu artystów uważa ją za instrument wypełniający lukę pomiędzy gitarą elektryczną, a gitarą basową.
Posiada ona skalę dłuższą od zwykłej gitary (na ogół od 27 do 30 cali), dzięki czemu można ją niżej nastroić. Bass VI zwykle stroi się oktawę poniżej gitary (E-E), a baryton do B (kwartę poniżej gitary) lub A (kwintę poniżej gitary), rzadziej do C (tercja wielka poniżej gitary). Struny używane w gitarach barytonowych wahają się od .012 do .014, a w sześciostrunowym basie o krótkiej skali 0.20 lub 0.25.

Za ojca sześciostrunowego basu o krótkiej skali uważa się Nathana Daniela, potomka żydowskich imigrantów z Litwy, urodzonego w Nowym Jorku w 1912 roku. Już w młodym wieku dał się poznać jako wybitny wynalazca, pracując w cywilu dla US Army. W czasach II wojny światowej dokonał wielu innowacji w systemach łączności oraz zakłócania elektronicznego. W roku 1947 założył firmę Danelectro i początkowo produkował wzmacniacze gitarowe dla firmy Epiphone. Współpraca nie układała się najlepiej, gdyż Nathan chciał mieć więcej twórczej swobody. W roku 1954 Danelectro wprowadziło do sprzedaży gitary własnej konstrukcji. Początkowo sprzedawane były pod nazwą Silvertone.

Gitary Danelectro wyróżniały się „budżetową” konstrukcją – korpus stanowiła rama wykonana z drewna topoli, oklejona materiałem masonite – z którego na ogół produkuje się tanie meble. Przystawki do tych gitar również były rewolucją – skonstruowano je na bazie magnesu alnico, o niskiej rezystencji (4.75k) i zamknięto w obudowach odkupionych od producenta szminek. Stąd ich nazwa „Lipstick”. Tak unikatowa, niespotykana konstrukcja, zadecydowała o zupełnie oryginalnym, nowym brzmieniu gitar Danelectro, które błyskawicznie znalazło uznanie wśród profesjonalistów.

W roku 1956, Nathan Daniel stworzył zupełnie nowy instrument, który wiele lat później zrewolucjonizował muzykę – sześciostrunowy bas o krótkiej skali. Pierwszy model nazywał się model UB-2, używali go głównie wykonawcy country i grający tradycyjnego rock’n'rolla. Z czasem jednak stał się instrumentem, który usłyszeć w bardzo różnych stylach – od alternatywnego rocka, aż po najcięższe odmiany metalu, a także muzykę klasyczną.

Koncepcję Danelectro natychmiast powieliły inne liczące się już wówczas firmy – Gibson oraz Fender. Najsłynniejszym instrumentem był wówczas Fender Bass VI. Okazał się on jednak marketingową porażką w momencie narodzin, lecz współcześnie jest bardzo poszukiwany i ceniony. Basistów zraziły przede wszystkim małe odstępy pomiędzy strunami, które utrudniały granie np. palcami.

Jak widać, pomysł sześciostrunowego basu Nathana Daniela okzał się w latach ’50 i ’60 XX wieku niezbyt dobrze przyjęty – wobec czego muzycy (głównie country) wyposażyli swoje Danelectro w cieńsze struny oraz podwyższyli im strojenie do standardu opisanego we wstępie. Tak narodziła się gitara barytonowa, która po dziś dzień jest bardzo ciekawym instrumentem o niewyczerpanych możliwościach.

Nathan Daniel sprzedał swoją firmę korporacji MCA w roku 1966, lecz pozostał współpracownikiem do końca, wprowadzając wiele pionierskich rozwiązań (np. wzmacniacz lampowo-tranzystorowy, wynaleziony w 1968 roku, zautomatyzowane linie produkcyjne gitar-pomysł przejęty potem przez firmę Washburn, elektryczna gitara 12-strunowa). MCA zamknęło Danelectro w roku 1969, a Nathan w 1974 roku przeprowadził się na Hawaje, gdzie konstruował m.in. nowatorskie łodzie. Jego inwencja nie znała granic. Zmarł na atak serca 24 grudnia 1994. Pozostawił po sobie masę niedokończonych wynalazków z różnych dziedzin. Przede wszystkim jednak zapisał się złotymi zgłoskami w historii muzyki. Był jednym z ojców rock’n'rolla i współpracował z największymi sławami, choć nie zasłynął w stopniu takim, jak chociażby Leo Fender.

Współczesne oraz historyczne instrumenty typu Nathan Daniel's Bass / Fender Bass VI, które jednocześnie mogą pełnić rolę gitary barytonowej: Fender Bass VI, Fender Jaguar Baritone, Schecter Hellcat VI, Danelectro Baritone (Longhorn, 63, Hornet), Shergold Marathon, Gibson EB-6, Jerry Jones Original Longhorn Bass6, Jerry Jones Orignal Single Cutaway Bass6, Gretsch Synchromatic VI, OLP MM5, Musicman Silhouette Bass, Hofner 500/10, Jolana Pedro.

Ważne albumy z zastosowaniem sześciostrunowego basu wg. patentu Nathana Daniela:


New Order „Movement” (np. „Dreams Never End” pokazuje zastosowanie w roli gitary prowadzącej, grającej główny motyw)
The Cure „Disintegration” (bas w „Fascination Street” oraz jako gitara barytonowa, grająca ważne dla utworów melodie, np. „Lullaby”)
The Church „Priest=Aura” (jako typowy bas oraz gitara i baryton we wszystkich utworach)
Cream „Fresh Cream” (jako typowy bas)
Sountrack Miasteczko Twin Peaks (jako baryton oraz bas)
Joy Division – bootlegi: „The Lyceum, London” oraz „High Wycombe” z roku 1980 (jako bas)
New Order – bootleg „Ukrainian National Home, NYC 1981.11.18” (jako bas i gitara prowadząca)
Placebo - zastosowano Fender Bass VI w wielu utworach.
Tortoise TNT - doskonały przykład ogólnego zastosowania Fender Bass VI.

Opracowanie: Adam Pawłowski



Strona
Główna

Mój
Sprzęt

Moje
Występy

Bass VI
Znani

Ciekawe
Albumy

Zanim
Zagrasz...

Dobre
Strony