Neuromobilizacje    Gabinety    O książce    O kursie    Kontakt    Księga Gości    Tytułowa
 


"Neuromechanika i neuromobilizacje w fizjoterapii"
autorstwa Jerzego Szpryngera i Grażyny Sozańskiej

Wydawnictwo Czelej 1998r.
  Książka ma charakter podręcznika dla fizjoterapeutów oraz wszystkich innych specjalistów interesujących się omawianą tematyką. Opracowanie przedstawia koncepcję leczenia poprzez celowane zabiegi normalizujące napięcie tkanek (docenienie znaczenia napięć w i wokół struktur nerwowych), opartą na rozpoznawaniu zaburzeń neuromechaniki. Omawia także podstawowe techniki diagnostyczne i terapeutyczne stanowiące część ogólną metody. Część szczegółowa, która nie doczekała się jeszcze publikacji, jest przedstawiana na kursie. Obejmuje leczenie zaburzeń neuromechaniki gałązek nerwowych biegnących do mięśni, narządów trzewnych, neuromobilizacje nerwów czaszkowych i zawartości czaszki oraz szczegółowe techniki terapii układu autonomicznego. Książka nie jest klasycznym podręcznikiem z neurologii, ale stanowi próbę stworzenia pomostu pomiędzy ortopedycznym i neurologicznym spojrzeniem na zaburzenia czynności i towarzyszący ból.

  Podstawy koncepcji tej metody leczenia zostały opisane w książce p. Davida Butlera, Australijczyka, pod tytułem "Mobilizacje układu nerwowego". Doświadczenia własne, z ok. 15 - sto letniej praktyki stosowania terapii manualnej, zetknięcie się z metodą p. Butlera oraz obserwacje reakcji układu nerwowego w aspekcie jego neuromechaniki, doprowadziły nas do własnych koncepcji i rozwiązań, które postanowiliśmy zebrać i zamieścić w niniejszym opracowaniu.
  Postępowanie zmierzające do niwelowania patologicznych napięć w układzie nerwowym jest dość proste, łatwe do częstego powtarzania i porównywania wyników. Nie obciąża zbytnio chorego. Skierowane jest bezpośrednio na tkankę nerwową, ą nie pośrednio na tkanki przez nie zaopatrywane. Przeciwwskazania do neuromobilizacji są znikome. Nawet w stanie ostrym lub przy miejscowym wskazaniu do unieruchomienia, neuroterapia przynosi zadziwiająco korzystne wyniki w aspekcie gojenia tkanek i walki z bólem. Walory diagnostyczne badania neuromechaniki, wydają się nie do przecenienia w ocenie stanu klinicznego pacjenta.
 Stosowanie neuromobilizacji nie wymaga postępowania fizycznie obciążającego terapeutę. Istotna jest tutaj precyzja ruchu i czucia, natomiast siła odgrywają drugorzędną rolę.
 Przedstawiona metoda jest zupełnie nowym spojrzeniem na leczenie, opartym na znajomości anatomii, fizjologii, patologii i innych nauk podstawowych, a jednocześnie wymagającym przełamania dotychczas stosowanych schematów myślowych.
  Mamy nadzieję, że zawarte w niej treści zainteresują naszych kolegów i staną się zaczynem do obserwacji klinicznych i wielokierunkowego rozwoju takiego sposobu leczenia.